Avonturiers van de koude grond

Van mijn twaalfde tot mijn negentiende jaar wilde ik striptekenaar worden.
Daarna stortte ik me op de gitaar waar ik vanwege mijn gebrekkige motoriek en muzikaal geheugen zoveel tijd in moest steken dat het striptekenen erbij inschoot.
Mijn jongste broer Matthijs die er als klein broertje vaak bijzat in de tijd dat ik nog tekende, wilde ook strips maken.
Toen ik gestopt was, schreef ik om hem een plezier te doen, een scenario waar hij de tekeningen bij maakte.
In het begin nam ik het niet erg serieus maar door zijn grote talent ging hij zó snel vooruit dat ik mogelijkheden begon te zien.
Een paar jaar later is er bijna een strip van ons geplaatst in het toenmalige
stripweekblad “Eppo”.
De uiteindelijke afwijzing maakte een einde aan onze aspiraties op stripgebied.
Matthijs is inmiddels een geslaagd kunstschilder met een eigen galerie in Amsterdam.
Omdat ik het zo leuk vond heb ik het stripverhaal omgebouwd tot een “gewoon” verhaal.
Matthijs had, om mij een plezier te doen, nog een paar illustraties voor bij het eerste hoofdstuk gemaakt maar het is nooit als boek uitgegeven.
Nu zal het dan in periodieke afleveringen op mijn website verschijnen.

Avonturiers van de koude grond