Tijl Uilenspiegel

Op basisschool Icarus te Heemstede, waar ik vijf jaar gewerkt heb, was het de gewoonte dat een student van de toneelschool het “stuk” voor de afscheidsavond van groep 8 voor zijn of haar rekening nam.
De leerkracht van groep 8, ik dus, was tijdens het repeteren slechts voorwaardenscheppend bezig en kwam pas echt in actie op de afscheidsavond als hij de zaak aan elkaar praatte en officieel , namens de school, afscheid nam.
Om de een of andere reden die ik niet meer weet, was er ineens een keer geen student beschikbaar en moest ik het plotseling zélf doen.
Op zich was dat geen probleem want ik had daarvóór op de Jan Ligthartschool te Beverwijk al vele musicals met de kinderen ingestudeerd maar op Icarus waren ze het anders gewend.
Zo heb ik bijvoorbeeld kunnen genieten van een mooie “Hamlet” en zelfs van experimenteel toneel.
Ik kon dus niet zomaar met een bestaande musical aankomen zetten en besloot daarom zelf maar wat te schrijven.
Ik koos, om toch iets cultureels te hebben, voor Tijl Uilenspiegel en als voorbereiding las ik een van de vele bestaande boeken voor aan de klas.
Af en toe liet ik een hoofdstuk, al improviserend, naspelen om een idee van de acteerprestaties van de kinderen te hebben.
In de meivakantie ging ik achter mijn bureau zitten en hoopte er maar het beste van.
Al vrij snel had ik de smaak te pakken en schreef ik per dag een scène.
Daarbij vond ik het leuk om bepaalde rollen op de eigenschappen van de kinderen te schrijven.
Na de meivakantie begon het repeteren en gelukkig vonden de kinderen het leuk, zodat het een geslaagde toneeluitvoering kon worden.
Elke scène begon met de verteller die enige achtergrondinformatie verschafte en zo het toneelstuk enige diepgang mee gaf.
Het podium was zó ingericht dat er niet gechangeerd hoefde te worden. De plaats van handeling werd gewoon verplaatst naar een ander deel van het podium.

 

Tijl Uilenspiegel