En weer had ik het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur stond, al was het dan een kerstboom die hinderlijk in mijn nek prikte.
\nHet was vlak v\u00f3\u00f3r de kerstvakantie en ik had bijna mijn eerste baan als onderwijzer, na een meer dan moeizaam begin, succesvol afgesloten, zodat ik nu met een gerust hart mijn militaire dienstplicht kon gaan vervullen.
\nIk was dat schooljaar na de zomervakantie tamelijk onverwacht als invaller in een zesde klas terecht gekomen.
\nDeze zesde klas, tegenwoordig groep 8 genaamd, had het schooljaar daarvoor een aantal invallers versleten en ging er bij voorbaat vanuit dat er van mij ook niet veel te verwachten viel.
\nDe eerste weken vond ik verschrikkelijk.
\nVoor mijn gevoel was ik alleen maar bezig orde in de chaos te scheppen.
\nWanhopig probeerde ik, tussen streng en consequent zijn door, leuke dingen te doen, zoals zingen met mijn gitaar, voorlezen, af en toe een grappige anekdote vertellen en de dropquiz op vrijdagmiddag.
\nLangzaam maar zeker begon ik grip op de groep te krijgen.
\nDe klas bleef druk maar luisterde wel steeds beter en we begonnen zowaar een band met elkaar te krijgen.
\nNa schooltijd bleven er altijd wel een paar kinderen nog even hangen waarmee ik dan gezellig wat babbelde.
\nEigenlijk was er nog maar \u00e9\u00e9n iemand die problemen bleef geven en dat was R.
\nR. was een meisje dat tegenwoordig van allerlei etiketten voorzien zou zijn die haar gedrag rechtvaardigden, zoals ADHD en borderline, maar toen was ze alleen maar verdraaide lastig en onhandelbaar.
\nV\u00f3\u00f3r de doos met invallers geopend werd, had de toenmalige leerkracht haar volkomen ge\u00efsoleerd.
\nZe was met haar tafeltje tegen een muur v\u00f3\u00f3r in de klas geplaatst en de leerkracht had met krijt een cirkel om haar plaats heen getrokken die niemand, ook R. niet, mocht overschrijden.
\nNadat de leerkracht overspannen thuis bleef, was het hek pas goed van de dam.
\nOok bij mij was ze regelmatig bijna niet in toom te houden maar ik had het voordeel dat ze me aardig vond.
\nToen ik de klas min of meer in het gareel had, kon ik me op R. gaan richten en haar de aandacht geven die ze verdiende.
\nIk probeerde R. in gesprekken na schooltijd duidelijk te maken dat ik, als ik tijdens de les boos op haar was, ik boos was vanwege haar rare gedrag en niet vanwege haar persoon en dat ik haar verder aardig vond.
\nEn dat was nog waar ook.
\nHet was een leuke meid om te zien en als we na school ontspannen met elkaar praatten, konden we het goed met elkaar vinden en vertelde ze ook wel eens iets over zichzelf, zodat ik haar beter begreep en kon waarderen.
\nE\u00e9n keer was het bijna fout gegaan.
\nBuiten stormde het en binnen ook.
\nDe klas was druk en vervelend en ik daardoor niet minder.
\nIk kreeg het gevoel dat alles wat ik als onervaren onderwijzer in de afgelopen maanden opgebouwd had, in \u00e9\u00e9n keer afgebroken werd.
\nDe klas leek mij de regie uit handen te nemen.
\nOp de klok zag ik dat ik nog een half uur te gaan had v\u00f3\u00f3r de middagpauze en ik wist werkelijk niet meer hoe ik deze tijd op normale wijze door moest komen.
\nEn toen gebeurde het.
\nR. begon hardop door de klas te zingen en met haar armen dirigeerbewegingen te maken.
\nDe klas vond het prachtig en begon mee te zingen, waarbij iedereen er een eigen melodie op na hield.
\nIk had het gevoel met mijn rug tegen de muur te staan.
\nZonder nadenken sloeg ik met mijn vuist keihard op mijn bureau, zodat mijn koffiekopje op de grond stuiterde.
\nZ\u00f3 boos was ik nog nooit geweest en de klas viel stil, behalve R. die gewoon doorging.
\nAlle ogen waren op mij gericht.
\nWat zou meester nu gaan doen?
\nMeester keek om te beginnen woedend de klas in- tot alles in staat- dat zagen ze wel, dus iedereen kroop in zijn schulp.
\nR. was gestopt met zingen en keek me uitdagend aan.
\n\u201cGa jij de klas maar uit,\u201d zei ik. \u201cIk wil je even niet zien.\u201d
\n\u201cNee,\u201d zei ze brutaal. \u201cIk ga niet.\u201d
\n\u201cJe gaat wel. En nu meteen!\u201d
\n\u201cWaarom?\u201d
\n\u201cOmdat ik het zeg!\u201d
\n\u201cIk ga t\u00f3ch niet,\u201d besloot ze en ging daarop demonstratief met haar armen over elkaar zitten op een manier van: zie mij maar eens weg te krijgen.
\nEven klonk er gegrinnik in de klas maar dat wist ik met een duivelse blik in mijn ogen af te kappen.
\nHet zweet brak me uit.
\nWat nu te doen?
\nLangzaam liep ik naar de klassendeur en opende deze.
\n\u201cJe kunt nu nog op eigen gelegenheid gaan,\u201d dreigde ik.
\n\u201cEn anders?\u201d vroeg ze zuigend.
\nDan g\u00f3\u00f3i ik je eruit!\u201d
\n\u201cIk ga toch niet,\u201d besloot ze wederom en gooide nuffig haar hoofd in haar nek.
\nIk liep naar haar toe en pakte haar bij de arm.
\nR. liet zich theatraal op de grond vallen en begon rare geluiden te maken.
\n\u201cSta op!\u201d riep ik.
\n\u201cNee,\u201d zei ze tussen de rare geluiden door.
\nToen knapte er iets bij me en deed ik iets wat ik natuurlijk nooit had mogen doen.
\nIk raapte haar van de grond, nam haar onder mijn arm en smeet haar letterlijk de gang op.
\nZe schoof zelfs nog een stukje door over de vloer.
\nDaarna smeet ik de deur met een oorverdovende klap dicht en ging achter mijn bureau zitten.
\nHet was angstaanjagend stil geworden in de klas; je kon een speld horen vallen.
\nIk had verwacht dat R. wel achter het raampje naast de deur zou gaan staan om er tegenaan te tikken maar dat deed ze niet.
\nEn zo bleef het muisstil tot 5 voor 12.
\nToen nam ik het woord, om er in ieder geval nog een pedagogische draai aan te geven.
\n\u201cEn als iedereen vanmiddag weer gewoon doet, kunnen we de dag toch nog gezellig afsluiten met de dropquiz,\u201d eindigde ik mijn betoog. \u201cHet hangt van jullie zelf af.\u201d
\nOm 12 uur verlieten de kinderen, duidelijk onder de indruk, het lokaal.
\nIk bleef nog even uitgeput in het lege lokaal zitten, pakte zuchtend mijn schooltas en stond op om bij mijn ouders, waar ik nog woonde, een broodje te eten.
\nR. die nog in de gang stond, liep ik, zonder haar een blik waardig te keuren, straal voorbij.
\nIk was het helemaal zat!
\nToen ik om 10 voor half 2 weer in de klas kwam, lag er een oranje envelop op mijn bureau.
\nIk opende de envelop en begon de brief te lezen.
\n‘liefe meester het spijt me dat ik gek deet ik wil het niet maar het gebeurd gewoon en nu wil u ook niet meer met me praaten ik vint u aardig als u weer met me praat zal ik het nooit meer doen mag ik om half 4 weer met u praaten ik zal het nooit meer doen’
\nIk las het briefje twee keer en stopte het in mijn broekzak.
\nOm half 2 kwam de klas stilletjes binnen, R. als laatste.
\nIk keek haar vriendelijk aan.
\n\u201cBedankt voor je brief. Ik zie je om half 4.
\nZe glimlachte opgelucht en ging aan haar tafeltje zitten.
\nHet werd een gezellige middag en om half 4 had ik een goed gesprek met R.
\nDe laatste weken die we nog tot de kerstvakantie te gaan hadden, was ze voor haar doen gezeglijk en rustig.
\nIk had werkelijk met haar te doen.
\nEn dan stond ik nu hier, vlak v\u00f3\u00f3r mijn afscheid, bij die kerstboom met een boek vol saaie kerstverhalen.
\nDe school had voor die avond een kerstmaaltijd georganiseerd.
\nDe kinderen van alle klassen zaten aan tafeltjes dicht op elkaar in de twee gangen die haaks op elkaar stonden.
\nIn de hoek van de zo ontstane L-vorm stond een grote kerstboom, met mij dus nu en dat stomme boek.
\nElke leerkracht had bij die boom, tussen de maaltijdgangen door, een gedicht of verhaaltje voorgelezen waar steeds minder naar geluisterd werd.
\nDoordat de aanwezige leerkrachten en hulpouders de meute enigszins stil wisten te houden, waren die stukjes nog wel te volgen geweest.
\nNa het toetje was ik dus eindelijk, als mosterd na de maaltijd, aan de beurt.
\nDe kinderen leken zich totaal niet van mijn aanwezigheid bewust en ik vroeg me vertwijfeld af hoe ik daar verandering in moest brengen.
\nMet luide stem begon ik voor te lezen terwijl men ondertussen hier en daar al begon de tafels af te ruimen.
\nNiet erg motiverend dus.
\nOmdat er toch nauwelijks geluisterd werd, had ik stiekem al een flink stuk van het verhaal overgeslagen en zo belandde ik bij het gedeelte waarin het ezeltje van Jozef en Maria een bescheiden rol speelde.
\nUit pure lamlendigheid liet ik het ezeltje een paar keer klaaglijk balken.
\nTot mijn verrassing zag ik dat een groot gedeelte van de groep me geamuseerd aankeek.
\nIk las nog een paar zinnen voor en balkte er op goed geluk nog maar eens lustig op los.
\nKinderen en volwassenen moesten lachen en opeens had ik alle aandacht.
\nDaar moest ik gebruik van maken!
\nIk deed net of ik voorlas en veranderde het verhaal op zo\u2019n manier dat het eigenlijk alleen nog maar over het ezeltje ging.
\nHet sloeg werkelijk nergens meer op maar toen ik het ezeltje luid balkend in galop, met Maria op zijn rug, liet ontsnappen uit de gretige handen van de vijand en eindigde met een triomfantelijke overwinningsbalk, werd er spontaan geapplaudisseerd.
\nMijn laatste schooloptreden was toch nog een waardig afscheid geworden.
\nDe dag erna was de laatste schooldag v\u00f3\u00f3r de kerstvakantie en om half 4 gaf ik bij het weggaan alle kinderen een hand en wenste hen veel geluk in hun verdere leven.
\nR. was nergens te bekennen, wat ik erg jammer vond.
\nOp weg naar huis fietsend, vroeg ik me de hele tijd af waarom ze er zonder iets te zeggen vandoor gegaan was.
\nPlotseling, vanuit het niets, fietste ze naast me en verweet me met luide stem dat ik haar in de steek liet.
\nZe had gelijk.
\nDoor mijn onervarenheid als onderwijzer had ik dit volkomen verkeerd ingeschat.
\nHaar steun en toeverlaat liet haar gewoon barsten en dankte haar af, net als al die anderen in haar leven.
\nZe begon nu echt tegen me te schreeuwen en ik zag al hoe voorbijgangers verbaasd naar ons begonnen te kijken.
\nIn plaats van naar een oplossing te zoeken, probeerde ik van haar af te komen.
\nEigenlijk wist ik me gewoon geen raad.
\nOp een gegeven moment trapte ze op de rem en, terwijl ik beschaamd doorfietste, schold ze me, over een steeds groter wordende afstand, de huid vol.
\nEn terecht!
\nIk had gefaald als onderwijzer.
\nMijn trots over de goede afloop van mijn eerste onderwijsbaan en het succesvolle kerstoptreden verdwenen als sneeuw voor de zon.
\nIk had nog veel te leren.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
En weer had ik het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur stond, al was het dan een kerstboom die hinderlijk in mijn nek prikte. Het was vlak v\u00f3\u00f3r de kerstvakantie en ik had bijna mijn eerste baan als onderwijzer, na een meer dan moeizaam begin, succesvol afgesloten, zodat ik nu met een […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,1],"tags":[],"class_list":["post-990","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stampot","category-uncategorized"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-fY","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/990","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=990"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/990\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1148,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/990\/revisions\/1148"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=990"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=990"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=990"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}