Het is al weer enige weken later als Johan, Barend en Maaike in de stamkroeg van Barend zitten om de goede afloop te vieren.
\n\u201cIk moet zeggen Johan, dat je een leuk restaurantje uitgezocht hebt,\u201d zei Barend tevreden.
\n\u201cIk heb heerlijk gegeten.\u201d
\n\u201cEn veel!\u201d vulde Maaike aan. \u201cDie arme obers konden het gewoon allemaal niet aanslepen wat jij allemaal bestelde.\u201d
\n\u201cNou ja, dan hebben ze in ieder geval eer van hun werk gehad,\u201d be\u00ebindigde Johan de discussie die dreigde te ontstaan.
\n\u201cEn ik had nog wat in te halen,\u201d vervolgde Barend. \u201cZo geweldig was dat eten bij de Luxemburgse politie nou ook niet.\u201d
\n\u201cMaar waarom hielden ze jullie dan zo lang vast?\u201d vroeg Maaike.
\n\u201cZe vertrouwden ons niet zo erg,\u201d vertelde Johan. \u201cZe hadden dan wel dat anonieme telefoontje van Wilhelm gehad zodat ze ons tegemoet reden maar verder waren we net zo verdacht als de rest. Tenslotte hadden we gewoon ingebroken en waren we in het bezit van een pistool. Pas toen we ze ervan overtuigd hadden dat het ons om de beloning en het avontuur te doen was geweest, werden ze wat vriendelijker.\u201d
\n\u201cMaar zelfs toen vond ik ze nog knap vervelend,\u201d bromde Barend.
\n\u201cNou ja, je was zelf ook niet erg vriendelijk. En die brief van Wilhelm die ze wilden zien, was spoorloos verdwenen. Dat was natuurlijk ook vreemd. En toen de politie ging zoeken op de plek waar we ze ontmoetten omdat je daarv\u00f3\u00f3r de brief nog had, heb je nauwelijks meegewerkt.\u201d
\n\u201cOmdat ik alles onzin vond,\u201d mopperde Barend.
\n\u201cMaar waarom wilde je na onze vrijlating pers\u00e9 nog eens kijken daar?\u201d
\n\u201cGewoon, omdat ik aan mezelf begon te twijfelen. Een soort nieuwsgierigheid zou je kunnen zeggen.\u201d
\n\u201cEn, heb je die brief nog gevonden?\u201d vroeg Maaike.
\n\u201cNee,\u201d antwoordde Barend. \u201cEn dat is vreemd want toen deed ik w\u00e9l mijn best om hem te vinden.\u201d
\n\u201cDat kun je wel zeggen,\u201d zei Johan. \u201cJe was er niet vandaan te slaan. Bovendien zocht je ook nog op een andere plek.\u201d
\nBarend nam een slok van zijn bier.
\n\u201cEn een dorst dat je krijgt van al die verhoren! Ik heb het hele verhaal geloof ik wel honderd keer verteld. En de politie alles maar natrekken.\u201d
\n\u201cJa, ze hebben mij ook gebeld over die aanrijding die ik had met die begrafenisauto,\u201d zei Maaike. En ik weet dat ze Johans werk hebben gebeld en misschien nog wel andere mensen.\u201d
\n\u201cTja,\u201d zei Johan. \u201cEn dan te bedenken dat de beloning die we krijgen ook nog tegenvalt.\u201d
\n\u201cMaar daar heb ik iets op gevonden,\u201d zei Barend. \u201cHet enige wat ik wil hebben van die beloning, is mijn salaris dat ik nog tegoed had. De rest is voor jou.\u201d
\n\u201cDat wil ik niet, hoor. We delen alles eerlijk,\u201d protesteerde Johan.
\n\u201cGeen sprake van! Zonder jou had ik niets gehad. Bovendien zal ik nooit vergeten hoe je echt je leven voor mij gewaagd hebt om me te bevrijden. Ik ga nog even een drankje halen om de goede afloop te vieren.\u201d
\nBarend stond resoluut op en verdween naar de tap.
\n\u201cEen rare vent, die oom van je,\u201d vond Maaike. \u201cAan de ene kant is hij lomp en onbehouwen maar aan de andere kant toch ook wel gevoelig, geloof ik.\u201d
\n\u201cToch heb ik het gevoel dat hij iets achterhoudt,\u201d peinsde Johan. \u201cEn dat heeft volgens mij te maken met die brief van Wilhelm. Ik maak me namelijk sterk dat hij die brief, toen we later nog eens gingen zoeken, wel degelijk gevonden heeft. En als ik echt kwaad wil denken, vermoed ik dat hij in die verwarrende momenten van onze ontmoeting met de politie, tijd heeft gevonden om die brief te verstoppen. En dat heeft op de een of andere manier dan weer te maken met het feit dat hij die beloning niet wil hebben.\u201d
\n\u201cDenk je dan dat er iets m\u00e9\u00e9r was dan die brief alleen?\u201d vroeg Maaike.
\n\u201cJa,\u201d zei Johan. \u201cMaar ik heb besloten om er niet verder op in te gaan. Soms is het beter om iets maar niet te weten.\u201d
\n\u201cDat ben ik van jou niet gewend,\u201d lachte Maaike. \u201cJe bent wel erg op hem gesteld, h\u00e8?\u201d
\n\u201cJa, maar op jou nog veel meer,\u201d zei Johan en gaf haar een dikke zoen.
\nBarend zat ondertussen, met zijn broek nog aan, op de rand van de wc.
\n\u201cEven een ogenblik voor mezelf,\u201d mompelde hij en ontvouwde een prop papier waar nog iets in zat ook.
\nRare vent, die Wilhelm, dacht hij. Neem nou zo\u2019n brief met inhoud. Dat had hij niet hoeven doen.
\nHij las het p.s. nog eens: \u2018voor alle zekerheid doe ik twee diamanten bij de brief. Jullie zien maar wat je ermee doet.\u2019
\nBarend stopte de diamanten in zijn broekzak, verscheurde de brief tot kleine snippertjes, gooide deze in de wcpot en trok vervolgens door.
\nSoms moet je iemand tegen zichzelf beschermen, dacht hij. Johan is zo irritant eerlijk dat hij die diamanten beslist niet zou willen hebben. Maar hij is niet vies van geld. Nou heeft hij in ieder geval nog een flinke beloning doordat hij verder niet met mij hoeft te delen. Trouwens, volgens mij vermoedt hij iets, al praat hij er niet over. En wie zwijgt stemt toe, tenslotte. Je moet alles niet moeilijker maken dan dat het al is.
\nBarend bestelde de drankjes en wandelde terug naar de tafel waar Johan en Maaike in een gezellig gesprek verwikkeld waren.
\n\u201cAls ik even storen mag,\u201d begon Barend. \u201cDan wil ik graag een toast uitbrengen op de goede afloop en op jullie twee natuurlijk.\u201d
\nJohan hief het glas en zei plechtig, terwijl hij Barend doordringend aankeek: \u201cEn ik toast op het gezegde \u2018eerlijk duurt het langst\u2019\u201d
\nEr viel een stilte waarbij Johan en Barend elkaar aankeken en die pijnlijk geworden zou zijn als Maaike niet had ingegrepen.
\n\u201cEn ik toast gewoon op de vriendschap.\u201d
\nHierin kon iedereen zich vinden.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0De glazen werden hartelijk geklonken en dit was de voorbode van een gezelligheid die tot in de kleine uurtjes zou duren.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het is al weer enige weken later als Johan, Barend en Maaike in de stamkroeg van Barend zitten om de goede afloop te vieren. \u201cIk moet zeggen Johan, dat je een leuk restaurantje uitgezocht hebt,\u201d zei Barend tevreden. \u201cIk heb heerlijk gegeten.\u201d \u201cEn veel!\u201d vulde Maaike aan. \u201cDie arme obers konden het gewoon allemaal niet […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-771","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-avonturiersvandekoudegrond"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-cr","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/771","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=771"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/771\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":786,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/771\/revisions\/786"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=771"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=771"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=771"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}