{"id":558,"date":"2012-02-10T19:41:23","date_gmt":"2012-02-10T18:41:23","guid":{"rendered":"http:\/\/jeroenstamgast.nl\/?p=558"},"modified":"2012-02-22T19:45:54","modified_gmt":"2012-02-22T18:45:54","slug":"hoofdstuk-22","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/?p=558","title":{"rendered":"Hoofdstuk 22"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>
\n<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Pandoeris laat het Verloren Oord achter zich en is blij als hij vloekend en tierend verwelkomd wordt.<\/em><\/p>\n

Pandoeris had zich zo goed mogelijk gewassen en opgeknapt bij een rivier maar het bleef bij een schamel resultaat.
\nEcht schoon was hij niet geworden.
\nOp zijn gezicht en handen zaten schrammen die licht ontstoken waren en zijn kleren zaten vol vlekken en waren op een aantal plaatsen gescheurd.
\nHij leek eerder op een landloper dan op een toekomstig eigenaar van een bedrijf.
\nToch voelde hij zich dat laatste w\u00e9l en hij liep dan ook trots, met opgeheven hoofd op de weg die hem langs een rivier voerde.
\nDe weg werd steeds smaller, de rivier werd steeds breder en de omgeving werd steeds moerassiger.
\nPandoeris voelde aan zijn water dat hij bij de grens van het Verloren Oord aanbeland moest zijn en keek uit naar een herberg, die hij even later inderdaad ook vond.
\nHij ging naar binnen en groette de waard veelbetekenend.
\nDeze keek hem eerst verbaasd aan en even later met een zekere afkeuring.
\nPandoeris was ondertussen aan een tafel gaan zitten, zette zijn bord erop en legde de lepel ernaast Verwachtingsvol bestelde hij een soep en keek samenzweerderig naar de waard alsof die wel zou begrijpen wat hij daarmee bedoelde.
\nDat scheen echter niet het geval te zijn.
\nDe waard ging breeduit voor hem staan en richtte argwanend het woord tot hem.
\n\u201dV\u00f3\u00f3r ik die soep ga bereiden, wil ik \u00e9\u00e9rst geld zien.\u201d
\nPandoeris legde daarop zijn laatste geldstukken op tafel.
\nDe houding van de waard veranderde op slag.
\n\u201dNeem me niet kwalijk maar ik zag uw kleren en dacht\u2026\u201d
\n\u201dNiet altijd meteen op het uiterlijk afgaan,\u201d onderbrak Pandoeris hem.
\n\u201dNogmaals mijn excuses. U kunt kiezen uit erwtensoep, tomatensoep, uiensoep en de specialiteit van het huis is champignonsoep. Ik mag wel zeggen dat ik daarmee veel succes heb bij de plaatselijke roeivereniging. Terwijl u uw keuze maakt, zal ik ondertussen even een schoon bord en een schone lepel halen.\u201d
\n\u201dIk heb mijn eigen bord en mijn eigen lepel al meegenomen,\u201d zei Pandoeris en knipoogde naar de waard.
\nDeze keek hem ge\u00efrriteerd aan.
\n\u201dWat wilt u toch van me?\u201d
\n\u201dHoe bedoelt u?\u201d
\n\u201dU zit me steeds maar zo raar aan te kijken. En nou weer dat geknipoog. Net alsof u iets van me wilt. Daar ben ik niet van gediend, hoor!\u201d
\nPandoeris kreeg een hoofd als een boei.
\n\u201dIk \u2026eh\u2026ik doe dat in de hoop dat u begrijpt dat ik hier weg wil.\u201d
\nDe waard keek Pandoeris aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen.
\n\u201dAls u weg wilt dan gaat u toch gewoon. D\u00e1\u00e1r is het gat van de deur!\u201d
\nsprak de waard geprikkeld.
\n\u201dJa maar u moet me daar bij helpen,\u201d probeerde Pandoeris en keek de waard hoopvol aan.
\n\u201dDat kan,\u201d zei de waard alleen maar en v\u00f3\u00f3r Pandoeris goed en wel in de gaten had wat er gebeurde, werd hij opgepakt en naar buiten gegooid.<\/p>\n

\"\"<\/a>
\n\"\"<\/a>
\nHet bord en de lepel werden hem nagesmeten.
\n\u201dIs er verder nog iets van uw dienst?\u201d vroeg de waard gemaakt vriendelijk.
\n\u201dMijn geld ligt nog op tafel,\u201d sprak Pandoeris ijzig.
\nDe waard verdween weer naar binnen en smeet het geld naar buiten.
\n\u201dEen klein bedrag heb ik afgehouden voor de bediening. En nou wegwezen v\u00f3\u00f3r ik echt boos word. Probeer je soep maar in die herberg verderop te krijgen. Daar komen wel meer van die gekken zoals jij!\u201d
\nPandoeris sloeg de aangegeven richting in en kwam inderdaad aan bij een herberg genaamd \u2019de Laatste Post\u2019.
\nDit moest dan de bewuste herberg zijn!
\nDat kon niet missen.
\nHij wilde de deur openen maar dat werd al voor hem gedaan.
\nDe deur zwiepte open en iemand vloog met flinke vaart langs hem heen.
\nEen boos uitziende waard verscheen in de deuropening.
\n\u201dProbeer je soep maar in die herberg verderop te krijgen. Daar komen wel meer van die bedriegers zoals jij!\u201d
\nDe ongelukkige krabbelde overeind en maakte dat hij wegkwam.
\nEen bord en lepel werden hem nog nagesmeten.
\n\u201dEn neem die namaaktroep ook mee!\u201d brulde de waard hem na.
\nPandoeris was ondertussen naar binnen geglipt en had zijn bord en lepel weer op tafel gelegd.
\nDe waard zei niets maar vulde het bord met iets dat voor soep moest doorgaan.
\n\u201dGoede reis,\u201d zei hij alleen maar en verdween weer in de keuken.
\nPandoeris haalde een paar maal diep adem en werkte zo snel als hij kon de soep naar binnen.
\nWeldra was hij gehuld in nevel en kwade dampen en de grond onder hem begon te bewegen.
\nHij hield zijn bord en zijn lepel goed vast.
\nNa een tijdje kon hij weer zien waar hij was en het schudden van de grond was opgehouden.
\nNieuwsgierig keek hij om zich heen of hij iets bekends zag.
\nDat was niet het geval maar hij h\u00f3\u00f3rde wel iets bekends.
\nBoven het geluid van een aankomende postkoets uit, hoorde hij het vloeken en tieren van een koetsier.
\nHet klonk hem als muziek in de oren.
\nZo beroerd als hij op de heenreis in het moeras terecht was gekomen met een bedrieglijke veerman, zo gunstig stond hij er nu voor.
\nHij hield de postkoets aan en liet zich glimlachend door de onbehouwen koetsier naar zijn plaats brullen.
\nHij knikte vriendelijk naar een medereiziger die hem verstoord aankeek en zakte achterover in de kussens.
\nHij hield de rugzak met daarin het kostbare kistje goed vast en sloot tevreden de ogen.
\nHij was er bijna en droomde van een glorieuze thuiskomst.
\n\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                                    Pandoeris laat het Verloren Oord achter zich en is blij als hij vloekend en tierend verwelkomd wordt. Pandoeris had zich zo goed mogelijk gewassen en opgeknapt bij een rivier maar het bleef bij een schamel resultaat. Echt […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-558","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-een_bizarre_tocht_door_het_verloren_oord"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-90","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/558","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=558"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/558\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":565,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/558\/revisions\/565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=558"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=558"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=558"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}