![\"\"](\"http:\/\/jeroenstamgast.nl\/wp-content\/uploads\/2011\/09\/Afbeelding-15.png\" "\\"Afbeelding")
<\/a><\/em><\/p>\n<\/p>\n
Wie niet sterk is, moet slim zijn.<\/em> <\/p>\n Nou, daar hoefde hij geen gevaar van te duchten.
\nEn toch komt Pandoeris die geen van beide is, als winnaar uit de bus.<\/em>
\nZe waren nog niet eens zo ver buiten de poort gekomen toen er iets onder Pandoeris begon te bewegen.
\nHij wachtte niet af wie of wat dat was maar maakte dat hij van de kar afkwam en rende de duisternis in.
\nNiet lang daarna zag hij dat er n\u00f3g een gestalte van de kar afsprong en in de struiken langs de weg dook.
\nPandoeris werd nu toch wel erg nieuwsgierig wie dat was en sloop die richting uit.
\nDichterbij gekomen, zag hij het van lepeldiefstal beschuldigde kokshulpje in elkaar gedoken in een bosje zitten.<\/p>\n<\/a><\/p>\n
\nIntegendeel: hij had zelfs een beetje met hem te doen, zoals hij daar zo klein en zo alleen tussen de struiken zat.
\nEn het was eigenlijk de schuld van Pandoeris dat hij had moeten vluchten.
\nAls hij die lepels niet per ongeluk weggetoverd had, lag hij nu misschien wel lekker in zijn bedje.
\nHij voelde zich schuldig en wilde het goed maken.
\n\u201dNiet schrikken hoor,\u201dsprak hij op geruststellende toon terwijl hij uit zijn sluiphouding overeind kwam.\u201dIk ben het: Pandoeris. Ik lag daarnet bovenop je in die kar met smurrie.\u201d
\n\u201dO, was jij dat? Je had ons bijna verraden, sufferd!\u201d
\nErg onder de indruk van Pandoeris\u2019 plotselinge verschijning leek hij niet te zijn.
\n\u201dNou ja, ik wist niet dat jij er al lag dus ik schrok me dood.
\nWas je daar al lang?\u201d
\n\u201dLang genoeg om werkelijk vergeven te zijn van de stank.\u201d
\n\u201dWe zouden ons eigenlijk ergens moeten kunnen wassen,\u201d opperde Pandoeris.
\n\u201dDat is een slimme opmerking van je. Ik kan merken dat jij een nadenkertje bent.\u201d
\nPandoeris vond de kleine wel een praatjesmaker maar hij had nog steeds het gevoel iets goed te moeten maken dus hij liet het maar even zo.
\n\u201dWeet jij een sloot of zo waar we ons kunnen wassen?\u201d vroeg hij dus maar.
\n\u201dKom maar mee. Tenslotte stink ik zelf ook een uur in de wind.\u201d
\nDe kleine stond op en wandelde weg zonder op Pandoeris te wachten, die er dan maar achteraan hobbelde.
\nHet ging allemaal wat anders dan hij had verwacht.
\nHij kreeg steeds meer het gevoel dat de kleine niet veel behoefte had aan zijn beschermende hand.
\nLater bij het kampvuurtje dat ze gemaakt hadden om hun natgewassen kleren te drogen en zichzelf te verwarmen, werd het er niet beter op.
\n\u201dHoe heet je eigenlijk?\u201d vroeg Pandoeris.
\n\u201dSjaak.\u201d
\n\u201dWerkte je al lang op het kasteel?\u201d
\n\u201dNatuurlijk niet. Hoe kun je nou ergens lang werken als je nog zo jong bent als ik.\u201d
\nPandoeris kreeg er genoeg van om zich door zo\u2019n dreumes te laten afbekken.
\n\u201dBen jij altijd zo gezellig of is dat speciaal ter ere van mij?\u201d
\n\u201dNoem mij \u00e9\u00e9n reden om gezellig te zijn.\u201d
\n\u201dNou, we zitten bijvoorbeeld in hetzelfde schuitje. We zijn allebei gevlucht en zijn dus lotgenoten zogezegd.\u201d
\n\u201dEr is \u00e9\u00e9n groot verschil,\u201d zei Sjaak en keek Pandoeris strak aan.
\n\u201dIk kom uit het Verloren Oord en jij niet.\u201d
\n<\/a>
\n\u201dHoe weet jij dat?\u201d vroeg Pandoeris verbaasd.
\n\u201dOmdat jij die dikke Ollie en zijn Tengeltje geholpen hebt. Dat zou alleen een held doen of iemand die niet op de hoogte is van de regels.
\nNou, je ziet er bepaald niet uit als een held en iedereen kent de regels van koning Oliebol\u2026\u201d
\n\u201dJe hebt inderdaad gelijk,\u201dgaf Pandoeris toe. \u201dIk ben niet van hier.\u201d
\nSjaak werd iets toeschietelijker.
\n\u201dVertel me eens. Hoe komt het toch dat zo\u2019n simpele ziel als jij w\u00e9l in en uit het Verloren Oord kan reizen en ik niet?\u201d
\n\u201dDat weet ik niet.\u201d
\n\u201dAch nee, natuurlijk niet. Je zou eens wel wat weten. Ik probeer al twee jaar van mijn korte leventje uit deze uithoek weg te komen en telkens verdwaal ik in de moerassen.\u201d
\n\u201dWaarom wil je dan zo graag weg?\u201d
\n\u201dOmdat ik op school hier uitgeleerd ben. Ik weet alles nou wel. Het wordt tijd dat ik me verder ontwikkel maar hier in het Verloren Oord is domheid troef. Wat dat betreft zouden we beter kunnen ruilen: jij hier en ik daar. Uit welke streek kom je eigenlijk?\u201d
\n\u201dUit Bosoord,\u201d antwoordde Pandoeris.
\nOm te bewijzen dat Sjaak echt veel wist, begon hij allerlei wetenswaardigheden over de streek van Pandoeris te vertellen.
\nPandoeris begon zich steeds onbenulliger te voelen.
\n\u201dJe weet zelfs meer over mijn geboortestreek dan ik,\u201d sprak Pandoeris bewonderend.
\n\u201dNou ja, daar is niet veel voor nodig,\u201d zei Sjaak bescheiden. \u201dWat kom je hier eigenlijk doen? Waar moet je naar toe?\u201d
\nPandoeris haalde zijn landkaart tevoorschijn en wees het reisdoel aan.
\n\u201dHeb je zin om mee te gaan?\u201d
\n\u201dNee, dat is voor mij precies de verkeerde kant uit. En nou ga ik slapen.\u201d
\nSjaak draaide zich abrupt op zijn zij en voegde de daad bij het woord.
\nPandoeris stopte teleurgesteld de kaart weer in zijn rugzak en besloot ook maar te gaan liggen.
\nHij deed zijn ogen dicht maar van slapen kwam niet veel en dat was niet alleen omdat hij over zijn slaap heen was.
\nOp een gegeven moment draaide hij zich op zijn andere zij en ontdekte dat Sjaak verdwenen was en veel erger nog: zijn rugzak \u00f3\u00f3k!
\nGeschrokken en woedend tegelijkertijd sprong hij overeind.
\nWelke kant was die kleine gifkikker opgegaan?
\nZenuwachtig keek hij om zich heen en ontdekte zijn voetafdrukken in de zachte bodem.
\nHij volgde het spoor en kwam aan een weg waar natuurlijk geen voetafdrukken meer te zien waren.
\nHij rende enige ogenblikken door in de richting die je naar aanleiding van de voetstappen zou verwachten maar stond toen stil.
\nHij dacht even na.<\/p>\n