Toen mijn moeder overleden was en wij voor haar spulletjes een zo goed mogelijke bestemming probeerden te vinden, ontdekte ik een envelop met briefjes uit de tijd dat wij nog een gezin met elkaar vormden, die zij in de loop der jaren om de een of andere reden bewaard had.
\nDie briefjes, geschreven op de meest uiteenlopende soorten stukjes papier, waren onze manier van communiceren in de ochtenduren.
\nIedereen stond doordeweeks namelijk op een andere tijd op om naar school of naar het werk te gaan en op deze manier konden wij toch nog even iets kwijt als ons dat nodig leek.
\nMeestal waren dat mededelingen waarvan ik er hieronder een aantal in willekeurige volgorde zal tonen.
\nMijn moeder stond overigens als laatste op.
\nDe avond ervoor had ze voor iedereen broodjes gesmeerd voor later op de dag en als wij thuis kwamen was er tijd voor een kopje koffie of thee en werd er niet geschreven maar gepraat.
\n\u00b4s Avonds tijdens de avondmaaltijd was het hele gezin bij elkaar en werd er heel wat afgekletst.
\nEn nu dan een aantal van die briefjes, zoals gezegd in willekeurige volgorde, maar ook nog eens uit verschillende momenten in de tijd.<\/p>\n
—————————————————————————————————————–<\/p>\n
Marc, hier staat een kop koffie voor je om wakker te worden. Veel plezier \u2013 Matthijs<\/p>\n
Vader, moeder Jeroen heeft gebeld!! Hij moet morgen weer naar de herkeuring. Of we allemaal willen duimen en de groeten. Mam, er is wat water over de hes van tante Annemarie gevallen toen er een hele zooi troep van de piano afviel. Het is alleen maar water dus er is niets aan de hand \u2013 Matthijs<\/p>\n
Papa \u2013 mama, Ik ben naar Jos\u00e9. Oma komt om 12.03 uur voor als jullie het vergeten waren – C\u00e9cile<\/p>\n
Ik blijf vanmiddag over op school. Hoe laat ik precies thuis kom weet ik niet daar ik een gesprek met een van de ouders heb \u2013 Jeroen
\nIk ga ook naar school toe maar ik ben het tweede uur vrij. Is er dan iemand op? \u2013 Matthijs<\/p>\n
Jeroen, wil je mij morgen om 7 uur wekken \u2013 Marc<\/p>\n
ma\/ pa is er wel iemand als die vent van de Eppo komt om dat boek aan te pakken? \u2013 Matthijs<\/p>\n
Matthijs, Wil je je er rekenschap van geven dat je dierb\u2019re konijnen hongeren \u2013 pa<\/p>\n
Mama, Ik heb mijn brood al gemaakt en slaap vannacht bij Froukje. Welterusten \u2013 Marc<\/p>\n
Goedemorgen allemaal! Ik werk op het ogenblik bij Jan Twisk. Ik weet niet wanneer ik weer thuis ben. Het zal wel niet zo lang duren, maar hou er voor alle zekerheid rekening mee met het eten. Tot ziens \u2013 Jeroen<\/p>\n
Beste Jeroen, Ik wou je vragen of ik jouw schetsboek kan kopen, want mijn schetsboek is vol. Als je weer inspiratie krijgt om strips te gaan tekenen koop ik een nieuw schetsboek voor je \u2013 Matthijs<\/p>\n
Jeroen!! Kun je mij om kwart voor zeven wekken? \u2013 Matthijsje
\nIk om 7 uur svp – Marc
\nGoedemorgen, Ik blijf waarschijnlijk over vanmiddag. Na school heb ik waarschijnlijk nog een vergadering \u2013 Jeroen
\nIk ga naar school toe. Duim maar voor me. Dag \u2013 Matthijs<\/p>\n
Mam, Ik kom vanavond niet thuis eten want ik ga met Nico ratatouille maken. Ik kom misschien wel zo\u2019n pakje soep ophalen. Dag \u2013 C\u00e9cile<\/p>\n
Marc, Vergeet niet om ook het vlees en de spinazie uit de ijskast te halen! De tas staat in de keuken. Vr. Gr. Mama
\nIk ben een stuk gaan fietsen. Met het eten ben ik wel thuis \u2013 Matthijs<\/p>\n
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Ik hoop dat je wat aan het cadeautje hebt. Verder een fijne dag gewenst. (ik zag al een enorme afwas) Tussen de middag kom ik niet thuis vanwege verdere voorbereidingen van deel 2 van het sinterklaasfeest op school. Het wordt dus later op de dag dat ik je persoonlijk kan feliciteren. Tot dan en nogmaals gefeliciteerd \u2013 Jeroen<\/p>\n
Hallo allemaal, Ik ben dit weekend naar Nienke Jelgersma in Enschede. Ik ben maandag terug en bel nog wel. Ik heb f 35 van jeroen geleend voor de reis. Wil je dat teruggeven, dan betaal ik het wel aan jullie terug. En blijf uit m\u2019n kamer, C\u00e9cile. Dag allemaal \u2013 Marc
\nTot ziens en prettig weekend \u2013 Froukje<\/p>\n
In die krentenbollen zitten allemaal kleine kiezelsteentjes waarmee je zowat je tanden mee stuk bijt. Ik hoef geen krentenbollen meer \u2013 Matthijs<\/p>\n
——————————————————————————————————————<\/p>\n
Tussen al die bewaarde briefjes waren er ook een paar die niet tot de mededelingen gerekend kunnen worden maar meer van beschouwende aard zijn.
\nIk heb er drie uitgezocht.
\nDe eerste twee zijn van het type \u00b4even je hart luchten\u00b4. De laatste, waarin jongste broer Matthijs het begin van zijn dag beschrijft, vind ik een mooi staaltje van puberliteratuur en laat meteen ook zien dat er \u00b4s ochtends toch nog wel contact was buiten de briefjes om.<\/p>\n
——————————————————————————————————————-<\/p>\n
Ik heet Jeroen Stam en ik woon in een plaats die Heemskerk heet. Ik ben 15 jaar oud en woon in een familie van zes mensen. Twee ouders en vier kinderen, waarvan ik de oudste ben. Het heeft lang niet altijd voordelen om de oudste te zijn. Nee, het heeft eerder nadelen. Jij bent namelijk altijd degene die het altijd gedaan heeft. Jij en je broer, die de twee oudste zijn, zijn de grote lummels, terwijl je zus van elf en je broertje de kleintjes zijn en daar enorm veel voordeel van hebben. Dat mijn broertje een kleintje wordt genoemd vind ik niet erg maar dat een zus van elf jaar oud die voordelen ook heeft, kan ik niet hebben. Toen ik elf was, was ik al een grote lummel en nu die kattige griet elf is, is ze nog steeds het kleintje. Bah!<\/p>\n
Heemskerk 18 april
\nIk ga vandaag weer naar die stomme rotschool toe omdat ik aan het werken ben voor mijn toekomst, want ik wil geen vuilnisman worden of puttenschepper. Want als je niet naar school gaat dan ben je dom want dan weet je niet hoe je automobilist moet schrijven en dan kan je nooit een goeie baan krijgen. Je moet later zoveel mogelijk verdienen want dan kan je veel kopen en als je veel kan kopen dan ben je gelukkig
\nGehersenspoeld persoon in 1977<\/p>\n
Het was een koude morgen toen ik met slaperige ogen en nou niet bepaald netjes haar, bonkend de trap af stommelde. Ik was het eerst beneden, dat kon je zo zien en voelen. Het was een troep en het was koud. Ik had er een hekel aan om vroeg op te staan maar wist na verloop van tijd al zo wakker te worden om naar de keuken te hobbelen en met nogal slome en onhandige bewegingen een boterham uit de boterhammenzak te halen, deze te smeren en zelfs op te eten. Toen ik daarmee klaar was, kwam ook mijn broer beneden. Na een nogal zinloos onsamenhangend gesprek gevoerd te hebben, besloot ik naar de W.C. te gaan en daar het nodige te doen. Het was half acht, pa zou nu wel eens naar beneden moeten komen en deed dat ook, vroeg of ik al wat gegeten had en toen ik \u2018ja\u2019 antwoordde vertrok deze ook naar de keuken. Even later begon hij met mijn broer nogal luidruchtig te converseren over de juiste manier van studeren en nog een paar van die onderwerpen werden aangesneden in de keuken. Toen vader en zoon binnen kwamen, was het voor mij haast tijd om te vertrekken. Het was nu toch ook al te laat om een paar wiskundesommen te vragen die ik niet snapte. Ik vertrok nu naar school, zei iedereen gedag, bond mijn tas op de fiets en ging weg. Op weg naar school ontweek ik allerlei dingen van jongens tot glas aan toe. Ik kwam zonder kleerscheuren aan op school en liep in de richting van het lokaal waar ik wezen moest. <\/p>\n
——————————————————————————————————————<\/p>\n
Ter afsluiting nog even een van de eerste geschreven teksten uit de Nederlandstalige literatuur, afkomstig van een Vlaamse monnik rond het jaar 1100. Hij schreef het achter in het boek waaraan hij bezig was om zijn pas aangescherpte ganzenveren pen te testen. <\/p>\n
Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic anda thu, wat unbidan we nu? <\/p>\n
——————————————————————————————————————<\/p>\n
Tegenwoordig schrijft men geen briefjes meer maar communiceert men digitaal.
\nVaak tijdens de gesprekken of wat daar voor door moet gaan.
\nDe nieuwe tijd, net wat u zegt!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Toen mijn moeder overleden was en wij voor haar spulletjes een zo goed mogelijke bestemming probeerden te vinden, ontdekte ik een envelop met briefjes uit de tijd dat wij nog een gezin met elkaar vormden, die zij in de loop der jaren om de een of andere reden bewaard had. Die briefjes, geschreven op de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1369","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stampot"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-m5","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1369","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1369"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1369\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1372,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1369\/revisions\/1372"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1369"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1369"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1369"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}