Of het nou toevallig is of niet, maar de laatste tijd hoor ik nog al eens zeggen \u2018toeval bestaat niet\u2019 als iemand bijvoorbeeld iets onverwachts heeft meegemaakt en daarover vertelt.
\nIk vraag me eigenlijk af wat ze met \u2018toeval bestaat niet\u2019 willen zeggen.
\nIs alles voorbestemd, heeft het zo moeten zijn, zijn er soms hogere machten in de weer, of is het allemaal juist helemaal niet toevallig?
\nZelf maak ik overigens weinig onverwachte gebeurtenissen mee; naderend onheil zie ik meestal ruim van te voren aankomen, zelfs als er niets op komst is.
\nAls me iets vervelends overkomt, denk ik meestal \u2018zie je wel\u2019 en als me iets leuks overkomt, denk ik \u2018dat valt dan weer mee\u2019.
\nOf deze gedachten terecht zijn, valt te bezien maar ze zijn in ieder geval w\u00e9l duidelijk.
\nToeval bestaat niet.
\nNou, laten we dit eens toetsen aan de hand van twee waargebeurde voorbeelden van toeval uit mijn leven.
\nVoorbeeld \u00e9\u00e9n overkwam me afgelopen zomervakantie toen we met ons voormalig gezin plus aanhang (vader, moeder, twee dochters en hun vrienden) een weekje op een camping in het plaatsje Heimbach in Duitsland bivakkeerden.
\nWe zitten net goed en wel op een terrasje en wie komt er tot onze stomme verbazing aan de tafel naast ons zitten?
\nNeef Koen Hubers met zijn gezin!
\nDan denk ik echt geen \u2018zie je wel\u2019 of \u2018dat valt dan weer mee\u2019 maar zeker ook geen \u2018toeval
\nbestaat niet\u2019.
\nIk denk dan gewoon \u2018hoe is het mogelijk\u2019.
\nKoen, die ik -behalve bij een begrafenis of zo- bijna nooit zie, heeft onafhankelijk van mij, een kleine vakantie gepland in precies dezelfde week als ik.
\nNou is dat natuurlijk niet zo bijzonder maar van alle landen in Europa, kiest hij Duitsland en dan uitgerekend ook nog het plaatsje Heimbach.
\nEn als klap op de vuurpijl kiest hij op exact dezelfde tijd als wij, op exact hetzelfde terrasje als wij, de tafel naast ons.
\nToeval bestaat niet?
\nVoor het tweede voorbeeld ga ik terug naar 1986 en daar heb ik iets meer tijd voor nodig.
\nAan mijn vader had ik, toevallig niet lang voor zijn dood in 1985- uit pure bewondering voor al zijn schilderijen, lino\u2019s, etsen en tekeningen, spontaan aangeboden voor zijn artistieke nalatenschap te willen zorgdragen.
\n\u201cIk voel me vereerd,\u201d zei hij alleen maar en daarna hadden we het weer over andere dingen.
\nIk ging een tijdje na mijn vaders dood, op aanraden van een vriend, wonen in een huisje te Uitgeest dat hij goedbedoelend als idyllisch buitenkansje had voorgespiegeld.
\nHet bleek om allerlei redenen een miskleun van de bovenste plank te zijn en al na een paar weken probeerde ik om terug te komen in Heemskerk.
\nDat bleek nog niet mee te vallen en zo pendelde ik mistroostig tussen Beverwijk- waar mijn vriendin Anya een flatje had en ik mijn werk- en Uitgeest waar ik verondersteld werd te wonen.
\nRegelmatig belde ik naar \u2018huisvesting\u2019 van de gemeente Heemskerk of er al zicht op een woning was.
\nIn die tijd was alles nog niet zo effici\u00ebnt geregeld als tegenwoordig en vaak werd er niet eens opgenomen of bleef de lijn constant in gesprek.
\nTijdens een van mijn bezoekjes aan mijn moeder, kreeg ik plotseling het onrustige gevoel dat ik ogenblikkelijk naar \u2018huisvesting\u2019 moest bellen en deze keer moest volhouden tot er resultaat geboekt was.
\nEindelijk, na meer dan een half uur ijzerenheinig doorzetten, kreeg ik iemand aan de lijn.
\nIk legde de situatie maar weer eens uit en vertelde er in een opwelling bij dat ik ook de zorg droeg voor duizenden schilderijen, lino\u2019s, etsen en tekeningen van mijn overleden vader.
\n\u201cDat komt mooi uit,\u201d zei de ambtenaar aan de andere kant van de lijn.
\nToevallig had hij het bouwplan van een nieuwbouwwoning voor zich liggen met een hele grote zolder maar met een heel klein tuintje.
\nVoor deze woning was niet veel belangstelling want de mensen wilden liever een grote tuin dan een grote zolder.
\nDus als ik met al die schilderijen interesse had\u2026
\nOp 1 november 1986 kreeg ik de sleutel en verhuisden we de spullen van Anya\u2019s flatje en mijn Uitgeester miskleun naar de Anna Reynvaanstraat.
\n\u2018s Avonds gingen we doodmoe maar tevreden naar bed in ons nieuwe huis.
\nDie nacht droomde ik over mijn vader en moeder en mijn ouderlijk huis op een manier die maakte dat ik volkomen van slag af, wakker werd.
\nHet liefst was ik in een gigantische huilbui uitgebarsten, wat me sinds mijn jeugd niet meer overkomen was.
\nIk kon me niet herinneren dat ik ooit zo\u2019n wanhopig verdriet gevoeld had en vluchtte naar de badkamer om er een douche te nemen en om tot mezelf te komen.
\nDaar drong het tot me door dat het 2 november was, de dag dat mijn vader jarig zou zijn geweest.
\nDoor alle drukte rond de verhuizing had ik daar helemaal niet meer aan gedacht.
\nNog steeds onder invloed van een dreigende huilbui, als een vulkaan op het punt van uitbarsten, zei ik tegen Anya dat ik dringend naar mijn moeder moest.
\nLater zou ik alles nog wel eens uitleggen, nu ging het even niet.
\nSnel fietste ik naar de benzinepomp waar op zondag- de winkels waren dicht- ook bloemen te koop waren.
\nGewapend met een grote bos bloemen, fietste ik naar het huis van mijn moeder.
\nToen ze open deed, zag ik meteen dat ze een veel gedragen trui van mijn vader aan had.
\n\u201cVandaag ruik ik naar Jos,\u201d zei ze.
\nVeel van mijn vaders kleren had ze weggedaan maar die trui had ze zorgvuldig bewaard omdat de geur van mijn vader er nog in zat.
\nWe gingen naar binnen en bij de koffie liet mijn moeder blijken dat het haar troost gaf dat ik er was.
\nToen ik later naar huis fietste, had dat overweldigende verdriet weer normale proporties aangenomen.
\nNu ik dit alles zo opgeschreven heb, weet ik eerlijk gezegd niet waarom ik met die twee voorbeelden aan kom zetten.
\nMaar het zal vast een reden hebben.
\nToeval bestaat niet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Of het nou toevallig is of niet, maar de laatste tijd hoor ik nog al eens zeggen \u2018toeval bestaat niet\u2019 als iemand bijvoorbeeld iets onverwachts heeft meegemaakt en daarover vertelt. Ik vraag me eigenlijk af wat ze met \u2018toeval bestaat niet\u2019 willen zeggen. Is alles voorbestemd, heeft het zo moeten zijn, zijn er soms hogere […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1330","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stampot"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-ls","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1330","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1330"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1330\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1331,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1330\/revisions\/1331"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1330"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1330"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1330"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}