Het leuke van foto\u2019s vind ik dat in een fractie van een seconde een tijdsbeeld wordt vastgelegd dat symbool staat voor een hele periode.
\nVroeger had ik een bijna ziekelijke neiging om een foto te bemachtigen als ik wist dat die genomen was en ik het idee had dat die leuk was \u201cvoor later\u201d.
\nAf en toe fotografeerde ik trouwens zelf ook.
\nIn mijn boekenkast boven staat een hele serie goedkope plakboeken waar ik dat soort foto\u2019s dan inplakte.
\nZo is mijn leven en dat van mijn omgeving in beelden vastgelegd.
\nEens in de zoveel maanden pak ik zo\u2019n plakboek met foto\u2019s om daar eens lekker in te bladeren en te dwalen door de tijd.
\nLaatst had ik weer eens zo\u2019n nostalgische bui maar toen ik het plakboek open deed, vielen er een paar A-4\u2019tjes uit met daarop een door mij gemaakt reisverslag van een vakantie in Ierland met onze band.
\nIk was dat verslag eigenlijk vergeten en nieuwsgierig begon ik te lezen hoe het ons daar vergaan was.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
29 juni t\/m 20 juli 2002<\/p>\n
Bangers & Mash tournee door Ierland<\/p>\n
<\/p>\n
Zaterdag 29 juni 2002 was het om half 5 \u00a0\u2019s middags verzamelen geblazen voor de leden van Bangers & Mash en hun gezinnen.
\nTwee busjes en twee personenauto\u2019s ronkten van ongeduld om, volgestouwd met muziekinstrumenten, installatie en natuurlijk de gebruikelijke vakantiebenodigdheden, de reis naar Ierland aan te vangen.
\nE\u00e9n auto zou op een gegeven moment wel \u00e9rg hard gaan ronken maar daarover later meer.
\nOmdat van verscheidene kanten regelmatig gevraagd wordt hoe zo\u2019n tournee nou in zijn\u00a0 werk gaat (seks&drugs&rock&roll, drank- en ander misbruik, nachtelijke orgi\u00ebn enz.) leek het ons aardig om een verslag van onze avonturen op de Bangers & Mash site te zetten.
\nVoor alle duidelijkheid volgt hieronder nog even een lijst met alle deelnemers.
\n– \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Violiste en celliste Sjanneke en haar vriend en onze roady en steunpilaar Willem
\n–\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Mandoline, accordeonspeler en financieel deskundige Peter, zijn vrouw Pieta en kinderen Se\u00e1n (die eigenlijk geen kind meer \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 is) Jeffrey en Brendan
\n–\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Zanger, gitarist en technicus Lowie, zijn vrouw Ingrid en kinderen Thijs en Anouk.
\n–\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Bassist en zanger Jeroen en dochter Amber
\nRest ons nog te zeggen dat elke gelijkenis met bestaande personen of gebeurtenissen louter op toevalligheid berust.<\/p>\n
<\/p>\n
Na een toeristische route door het groene hart van Nederland om een op de radio aangekondigde file te vermijden, bereikten de muzikale vakantiegangers goed gemutst de haven van Rotterdam.
\nLater bleek de boot naar Hull een uur later te vertrekken omdat 50 passagiers vertraging hadden opgelopen door, inderdaad, die enorme file.
\nOns reisgezelschap zat toen inmiddels al volop te genieten van een heerlijke maaltijd in het scheepsrestaurant.
\nEr werd door sommigen veel gegeten en door de jongeren vooral veel gelachen.
\nDe verdeling van de hutten had, door een twijfelachtige organisatie van rederij P&O, enige problemen gegeven maar toen tijdens het gezellig nazitten de slaap begon toe te slaan, wist een ieder wonderwel vlot de goede hut te vinden.
\nTenslotte bleven Willem, Se\u00e1n, Jeffrey en Jeroen over om nog een laatste guinness (en club orange) te nuttigen.
\nDe eerste drie wilden nog even een gokje wagen en Jeroen bleef uiteindelijk alleen achter omdat hij liever zijn pijp leegt dan zijn portemonnee.
\nOverigens gingen de gokkers al heel snel daarna ook te kooi dus veel winst zullen de heren wel niet binnengehaald hebben.<\/p>\n
<\/p>\n
Zondagochtend waren zelfs Sjanneke en Willem ruim op tijd hun scheepshangmat uit om vanuit Hull, dwars door Engeland, naar Holyhead aan de andere kant van het land te scheuren.
\nNa een kleine 100 km scheurde er letterlijk iets bij de auto van Jeroen.
\nBegeleid door een zwaar ronkend lawaai, veroorzaakt door een gebroken uitlaat, werd door het gezelschap een parkeergelegenheid langs de snelweg aangedaan.
\nPeter en Pieta vouwden onverstoorbaar een picknicktafel open en toverden een heerlijk ontbijt tevoorschijn.
\nOnderwijl bogen Willem en Lowie zich over, of liever gezegd, onder de uitlaat.
\nEen leeggemaakt blikje aubergines, twee slangenklemmen, een meter duct tape en een stukje improvisatie brachten uitkomst.
\nWillem wist de twee uitlaatdelen m.b.v. dat blikje en tape bij elkaar te krijgen zodat de reis vervolgd kon worden.
\nEerst moest nog afgegeten worden en werd er met enige meewarigheid gekeken naar een onverwachte repetitie op diezelfde parkeerplaats van een leeggemaakt blik jeugdige majorettes, die op de weerbarstige tonen uit een zwaar overstuurde geluidbox hun armoedige kunsten vertoonden.
\nHolyhead werd verder zonder noemenswaardige gebeurtenissen bereikt.
\nTwee dingen vielen op: de wegen waren sinds twee jaar geleden aanmerkelijk verbeterd maar het weer verslechterde zienderogen.
\nDe bootreis verliep desondanks vlot en enige uren later voer het schip de haven van Dublin binnen.
\nDe aankomst in Ierland bood een vertrouwde aanblik: een loodgrijze lucht waaruit veel regen viel die door een harde wind tegen de auto\u2019s gesmeten werd.
\nIedereen voelde zich meteen weer thuis.
\nEr wordt wel eens geklaagd dat Ierland door de EU-subsidies en een groeiende economie, moderniseert en daardoor een stuk authenticiteit verliest maar daar hadden de bandleden en hun gezinnen even geen boodschap aan toen ze in een snel tempo over goede wegen naar Kilkenny reden.
\n|Op de vertrouwde camping van Tom Halpin werden boven op een heuvel in de storm vier tenten opgezet: de \u201ctent is my castle\u201d van Peter en zijn gezin, de \u201dlaat maar waaien tent\u201d van Sjanneke en Willem, de \u201coud maar nog niet helemaal versleten\u201d tent van Jeroen en Amber en de tot ieders verbazing \u201cnieuwe tent\u201d van Lowie en zijn gezin.
\nMet dikke kleding aan werd er door een deel van de verwaaide kampeerders nog even nagezeten maar toen de drank uit de glazen geblazen dreigde te worden, kozen ook zij\u00a0 eieren voor hun geld en kropen in hun tenten, waar zij overigens ook niet geheel uit de wind lagen.<\/p>\n
<\/p>\n
Lowie had de volgende maandagochtend op de autoradio reeds gehoord dat het toch al slechte weer van dat moment alleen nog maar slechter zou worden en stelde voor om van het bestaande weer dan maar te genieten, zolang het nog kon.
\nNa enig heen en weer gedrentel werd besloten om dan toch maar een poging te wagen om de grote partytent van Peter en Pieta op te zetten.
\nOngelooflijk eigenlijk hoeveel combinaties er te maken zijn van tentstokken die \u201c1 en 2\u201d\u00a0 en \u201c3 en 4\u201d\u00a0 genummerd zijn.
\nNa veel geklungel stond het geval dan eindelijk overeind en werden drie kanten met allerlei soorten zeil tegen wind en regen afgedekt.
\nNadat Lowie en Jeroen snel boodschappen gedaan hadden en Peter tijdens werkzaamheden aan een andere tentstok zijn duimnagel in een hoek van 90 graden had gebogen, verzorgde Lowie voor de inmiddels hongerig toestromende meute een heerlijk ontbijtje, bestaande uit sodabread, gebakken eitjes, worstjes, gebakken spek en verdwaalde aubergines die geen blik meer hadden.
\nNa warme koffie en thee werd besloten om naar de stad Kilkenny te gaan.
\nWillem ging als enige op de speciaal voor dit soort gelegenheden door hem meegenomen fiets.
\nNa enig shoppen in afzonderlijke groepjes werd er gezamenlijk wat gedronken in \u201cMaggies Bar\u201d waar Lowie meteen een optreden regelde voor de donderdagavond.
\nWillem fietste met Se\u00e1n via een andere pub terug naar de camping en Sjanneke besloot om de afstand\u00a0 lekker wandelend af te leggen.
\n\u2019s Avonds verzorgde Lowie, geassisteerd door Peter, wederom een eenvoudige doch voedzame maaltijd in de partytent.
\nTijdens oeverloos geouweneel na het diner, waarbij werd genoten van diverse soorten wijn en een fles vloeistof van Willem, kwamen Willem en Se\u00e1n tijdens de Irish coffee die daarop volgde, met de mededeling dat ze gehoord hadden dat Manny, de onvolprezen alcoholische zetbaas van \u201cThe Caisle\u00e1nn\u201d die de vorige twee Ierlandtrips veel optredens geregeld had en nu ontslagen was wegens, zelfs voor Ierse begrippen overmatig drankgebruik, daar toch weer zou werken.
\nEen geldig excuus dus voor Lowie, Sjanneke, Willem, Se\u00e1n en Jeffrey om daar eens poolshoogte te gaan nemen.
\nPeter, die na een symbolisch druppeltje whiskey in zijn Irish coffee, eigenlijk al aan zijn taks\u00a0 zat, besloot de gok te wagen en zou rijden.
\nDe immer sportieve Willem koos voor de fiets.
\nEen uurtje later kwam een deel van het gezelschap al terug met het bericht dat Manny twee weken geleden inderdaad weer voor twee uur per avond aangenomen was.
\nHet weerzien met Manny was hartverwarmend geweest en besloten werd om dat te vieren met een informeel optreden van Bangers & Mash tijdens de werktijd van Manny.
\nWillem, Sjanneke en Se\u00e1n manifesteerden zich als echte buitenmensen die behoefte hadden aan een avondwandeling\u00a0 en\/of fietstochtje en bleven daarom nog even in de pub zitten, terwijl de anderen met de auto alvast weer naar de camping teruggingen.
\nManny regelde ondertussen nog even een optreden voor de woensdagavond.
\nOpvallend was deze dag dat het Ierse weerbericht net zo onbetrouwbaar kan zijn als de Nederlandse versie want ook dat zat er behoorlijk naast.
\nIn plaats van storm en regen was het \u2019s middags af en toe bijna aangenaam, onder een waterig zonnetje dat zich af en toe even liet zien.<\/p>\n
<\/p>\n
Dinsdag 2 juli had Willem al vroeg tijd en geld ge\u00efnvesteerd in een extra partytent die daarna met vereende krachten opgezet werd.
\nNa een gezamenlijk ontbijt daalde het niveau met een bezoek aan de grotten van Danmore.
\nNa allerlei interessante wetenswaardigheden gehoord te hebben, zoals bijvoorbeeld de wijze van kleingeld bewaren onder oksels en in haren van onze voorouders met behulp van bijenwas, had het gezelschap een afspraak met Manny in de pub, waar foldertjes van de band overhandigd werden.
\nPeter, Willem en de meeste kinderen gingen eens een hengeltje uitgooien en de rest vermaakte zich in het gezellige centrum van
\nKilkenny.
\n\u2019s Avonds werd er gezamenlijk gegeten in de dubbele partytent\u00a0 en ging men gezamenlijk naar \u201cThe Caisle\u00e1nn\u201d om op te treden.
\nOpvallend was dat juist de ballades, veel meer dan in Nederland, heel veel succes hadden.
\nBij het door Lowie gezongen nummer \u201cKilkelly\u201d bijvoorbeeld kon je een speld horen vallen en Anouk en Amber hadden gezien dat een grote vent stiekem zat te huilen.
\nEn wat is toeval?
\nEen Australische journaliste, die aan de bar zat, kende Bangers & Mash van de lokale radio in Australi\u00eb waar de CD gedraaid werd.
\nZe had de naam onthouden omdat ze die zo grappig vond en was zeer verrast om die Nederlandse groep in een Ierse pub te ontmoeten.
\nDe bandleden zijn uitgenodigd om in Australi\u00eb bij haar langs te komen als het toeval hen daar brengt.<\/p>\n
<\/p>\n
Woensdag 3 juli was een dag waarop iedereen lekker zijn eigen gang ging, evenals de partytent van Willem die tijdens een van de windvlagen spontaan de lucht invloog.
\nSjanneke had bij een steengroeve een prachtig brok steen gekregen waar ze ongetwijfeld een n\u00f3g mooier beeld uit zal houwen.
\n\u2019s Avonds was er een akoestisch optreden in \u201cJohn Creeves\u201d , een pub waar vaak live muziek te \u00a0zien en te horen is, ook deze keer met veel succes.
\nLeuk was dat na afloop een aantal Ierse bezoekers zelf een lied zong tot ver na sluitingstijd, waardoor de pubeigenaar steeds zenuwachtiger werd door de strenge controle van de \u201cgarda\u201d.
\nOp het laatst werd er alleen nog maar fluisterend gezongen en gepraat en als dieven in de nacht verlieten de muzikanten met stille trom de pub.<\/p>\n
<\/p>\n
Was het donderdagochtend nog droog, de rest van de dag was het regen, regen en nog eens regen.
\nIedereen bracht op aangepaste wijze de dag door.
\nDe buitenlucht diende zoveel mogelijk vermeden te worden, wat niet meevalt op een camping zonder kantine, maar daarvoor heeft men de pub uitgevonden, zoals Se\u00e1n constateerde.
\n\u2019s Avonds was er een optreden in de pub van Maggie Hollands en wederom was het gezellig en succesvol.
\nZelfs een oud vrouwtje met het uiterlijk van een in onbruik geraakt biervat, dat op gezette tijden met dubbele tong tevergeefs om een nummer van Elvis Presley vroeg ter nagedachtenis aan haar drie jaar daarvoor overleden broer, had, naar het aantal leeggedronken glazen gemeten, een leuke avond.
\nOok nu weer werden er veel CD\u2019s verkocht, wat voor een deel toe te schrijven is aan de verkoopkwaliteiten van Se\u00e1n die op vriendelijke wijze de Ieren onder druk zette om er vooral toch eentje aan te schaffen.
\nOok nu weer kregen de muzikanten te horen dat het zingen van songs een beetje uit de mode is en dat de meeste jonge folkmuzikanten vooral instrumentals spelen maar dat het publiek het heerlijk vond dat er weer eens een optreden met ballades, drank- en strijdliederen was.
\nDe leden van Bangers & Mash begonnen zich bij wijze van spreken een beetje als missionarissen te voelen die de gezongen Ierse traditie door middel van hun optredens levend weten te houden.<\/p>\n
<\/p>\n
Ondanks het late uur van slapen gaan, de vorige avond, kwam iedereen rond 7.00 uur die vrijdag zijn tent uit.
\nEr moest een lange rit gemaakt worden naar de camping van Carrowkeel in de buurt van Castlebar aan de westkust van Ierland.
\nDe reis verliep voorspoedig, wat niet gezegd kan worden van de aankomst.
\nDe auto\u2019s van Lowie en Peter zaten meteen vast in de door de regen van de afgelopen weken volledig doorweekte grasmat van de camping.
\nEen poging van Jeroen om Lowie er met zijn auto even uit te trekken strandde, daar de koppelingsplaten door middel van rooksignalen aangaven er schoon genoeg van te hebben.
\nHet busje van Willem was een stuk robuuster en na wat trek- en sleurwerk stonden beide auto\u2019s weer op de rails.
\nTot ieders verbazing begon de zon te schijnen zodat er een echt \u201ccamping buitengevoel\u201d ontstond dat pas weer verdween door de komst van de midgies.
\nMidgies zijn hele kleine steekmugjes die de vervelende gewoonte hebben om \u2019s avonds in grote aantallen om de campingbewoners heen te zwermen, want die worden door hen als voedzame maaltijd beschouwd.
\nHierop zijn dan de volgende \u00a0reacties waar te nemen.
\nDe een gaat met een boek in zijn auto zitten, de ander sluit zich op in zijn tent, weer een ander smeert zich in met iets vies en gaat daarna stug door met vissen, een aantal volhouders probeert koffie te drinken, onderwijl zwaaiend en meppend met de armen of blijven moedeloos heen en weer lopen om de midgies v\u00f3\u00f3r te blijven, maar een gezellig samenzijn\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 zal het niet worden.
\nTijdens een avondwandelingetje voor het slapen gaan, ontdekten Lowie en Jeroen en hun \u201cgezinnetjes\u201d een paar volledig overwoekerde huizen in een voormalig landbouwgebied dat, na verlaten te zijn, door de natuur teruggevorderd werd.
\nWaarschijnlijk was dit een direct gevolg van \u201cthe great famine\u201d , de hongersnood die door de mislukte aardappeloogsten rond 1850 ontstond en de bevolking van Ierland in die tijd door dood en emigratie terug deed lopen van 8.000.000 naar 3.000.000 inwoners.
\nDe Engelsen, die het in die tijd voor het zeggen hadden in Ierland, staken geen hand uit om te helpen.
\nIntegendeel: het \u201cIerse probleem\u201d zou zich met het verminderen van het aantal inwoners op deze manier vanzelf oplossen, zoals gezegd schijnt te zijn in Engelse regeringskringen.<\/p>\n
<\/p>\n
Ook de zaterdag stond een beetje in het teken van de geschiedenis uit die periode.
\nTerwijl een deel van het gezelschap een rustig dagje op de camping wel zag zitten, ging het andere deel naar het plaatsje Kilkelly om uit te zoeken wat er op basis van feiten uit het gelijknamige lied aan overblijfselen nog te vinden was.
\nHet onderzoek leidde onvermijdelijk naar de plaatselijke pub, waar de herbergier na binnenkomst een paar brokken turf in de open haard aanstak om de kou te verdrijven.
\nDit lukte, maar toen ontstond er een dermate grote rookontwikkeling dat ademhalen problemen ging opleveren en de buitendeur werd opengezet.
\nFrisse lucht kwam binnen en warme lucht verdween en zo waren we weer terug bij af.
\nDe herbergier schudde fatalistisch zijn hoofd, schonk nog maar eens een guinness in en vervolgde zijn gesprek.
\nNa hier en daar ge\u00efnformeerd te hebben, werd dan toch het oude kerkhof in desolate staat teruggevonden en een oudere winkeljuffrouw in het plaatselijke supermarktje beweerde iemand te kennen die geholpen had met het schrijven van het lied.
\nOf dit echt het geval was, valt moeilijk in te schatten omdat de Ieren de neiging hebben om, in hun ijver het de gasten naar de zin te maken, er een aangepaste waarheid op na te houden.
\nBij een ru\u00efne van een kasteel werd er een picknick gehouden en wat later werd er in de plaats Foxford een bezoek aan een museum in de voormalige wolfabriek gebracht.
\nWillem gooide ondertussen een hengeltje uit in de rivier de Mayo.
\n\u2019s Avonds werd er gezamenlijk gegeten in de gezellige kantine van campinghouder Alex en daarna volgde een gezellig optreden dat druk bezocht werd tot het om 2.00 uur tijd werd om de inmiddels weer kleddernatte tent op te zoeken.<\/p>\n
<\/p>\n
Zondag, maandag,dinsdag en woensdag werden, ondanks het slechte weer, op prettige wijze doorgebracht.
\nEr volgden nog twee optredens: \u00e9\u00e9n in Westport en \u00e9\u00e9n voor de tweede maal in de kantine van de camping.
\nIn Westport vertelde een Amerikaanse toerist dat hij de muzikanten in Boston op de radio gehoord had en toen direct zijn zwager gebeld had omdat die verslaafd was aan het gerecht bangers and mash, dat bestaat uit puree met worstjes.
\nWat een naam al niet teweeg kan brengen.
\nMaandag was voor Willem een gedenkwaardige dag omdat hij na vele vissessies eindelijk zijn eerste visje ving: een forel die hij vervolgens bereidde en hij zorgde ervoor dat iedereen een stukje proefde.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Donderdag 11 juli werden de tenten opgeslagen op een kleinere camping zonder kantine (zoals overigens de meeste campings in Ierland) in het kleine plaatsje Dungloe in de buurt van Donegal.
\nHier in het noordwesten van Ierland proef je nog de oude Ierse sfeer doordat de welvaart van de laatste tien jaar aan deze streek een beetje voorbijgegaan is.
\nHet is er tamelijk armoedig maar de natuur is prachtig in zijn ruige uitgestrektheid.
\nHoewel de groep er tot en met zaterdag 13 juli verbleef, kwam het op de een of andere manier niet tot het verzorgen van optredens.
\nWel werden er natuurlijk weer de nodige expedities ondernomen.
\nVaste prik bleven ook de, meestal door Lowie verzorgde Irish breakfasts en de avondmaaltijden.<\/p>\n
<\/p>\n
Zondag 14 juli was de eerste mooie dag met veel zon en juist die dag was uitgekozen om naar een camping in Athlone te gaan, zodat iedereen een groot deel van de dag dat mooie weer vanuit de auto moest bewonderen.
\nGelukkig waren de daarop volgende dagen niet onaardig, zodat de tenten 18 juli bij het opbreken van het kamp, zelfs droog in de auto\u2019s gepropt konden worden.<\/p>\n
<\/p>\n
Dinsdag 16 juli was er een optreden in een\u00a0 pub in Mullingar en daarna trakteerde de eigenaar rond half 2\u00a0 \u2019s nachts op een uitgebreide Chinese maaltijd en een speciaal drankje met een alcoholpercentage van rond de 60 procent, wat behoorlijk scheutig ingeschonken werd.
\nGelukkig maar dat chauffeur Peter geheelonthouder is en dat chauffeur Willem in zijn busje een poging tot slapen deed.
\nWillem had overigens nog wel met succes, zoals gewoonlijk, zijn gebruikelijke gastoptreden gedaan met een keuze uit zijn Nederlandse repertoire bestaande uit \u201cKetelbinkie\u201d en \u201c de klok van Arnemuiden\u201d.
\nOok in de pub \u201cDogs and Ducks\u201d waar twee keer opgetreden werd, mocht hij zijn kunsten vertonen, bijgestaan door Se\u00e1n die de smaak van het artiestenbestaan ook begon te waarderen.
\nWoensdagavond werd er, overmoedig geworden door het feit dat het al een tijdje redelijk weer was, dan toch de eerste en meteen ook laatste barbecue gehouden.<\/p>\n
<\/p>\n
Donderdag 18 juli werd er koers gezet naar een guesthouse in Dublin.
\nOpvallend is dat we in Ierland eigenlijk overal met onze kinderen in een pub terecht konden, behalve in de grote stad Dublin, wat onze mogelijkheden aldaar toch wel wat beperkte.
\nVermeldenswaard is dat onze \u201cBOB\u201d Peter bij een excursie in een distilleerderij van het grote whiskeymerk Jameson, zich over zijn aversie heen wist te zetten en door aan de verschillende soorten whiskey te ruiken, t\u00f3ch zijn certificaat wist te behalen.<\/p>\n
<\/p>\n
Vrijdag 19 juli en zaterdag 20 juli stonden geheel in het teken van de heenreis, maar dan in omgekeerde volgorde.
\nComplimenten overigens voor de \u201cniet-muzikanten\u201d die meegingen en die door hun gezellige bijdrage, het de muzikanten mogelijk maakte zich bezig te houden met hun hobby: de Ierse folkmuziek.
\nDe leden van Bangers & Mash hebben veel inspiratie opgedaan en zitten boordevol plannen voor een nieuwe, inmiddels derde CD.
\nU zult nog van hen horen!<\/p>\n
<\/p>\n
En dan tenslotte nog even: het weer in Ierland mag dan misschien te wensen overlaten (een Ierse zanger zei tijdens een optreden eens: \u201cWhat this country needs, is a roof on it\u201d) het is en blijft een fantastisch land om anders dan anders op vakantie te gaan\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Ik stopte het verslag weer in het plakboek en verplaatste me in de foto\u2019s van Ierland.
\nD\u00e1\u00e1r zou eigenlijk eens een foto van gemaakt moeten worden; van mij, dromerig kijkend in zo\u2019n plakboek, in gedachten dwalend door andere oorden en andere tijden.
\nDie wereld van mij vastgelegd in \u00e9\u00e9n beeld: een droomwereld.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het leuke van foto\u2019s vind ik dat in een fractie van een seconde een tijdsbeeld wordt vastgelegd dat symbool staat voor een hele periode. Vroeger had ik een bijna ziekelijke neiging om een foto te bemachtigen als ik wist dat die genomen was en ik het idee had dat die leuk was \u201cvoor later\u201d. Af […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1104","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stampot"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-hO","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1104","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1104"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1104\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1106,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1104\/revisions\/1106"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1104"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1104"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1104"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}