Een wasmachine die maar een \u00e1 twee keer in de week een wasje hoeft te draaien, hoort er niet na een paar jaar al de brui aan te geven.
\nEn dat is w\u00e9l wat er aan de hand is.
\nBehalve wat vage geluiden die aan een waterpomp zonder water doen denken, gebeurt er verder niets.
\nDe vuile was zal vuil blijven als ik geen actie onderneem.
\nEr zal gebeld moeten worden naar een reparateur en ik kan me zo voorstellen dat die om gegevens over de wasmachine zal vragen.
\nZuchtend begin ik op de verschillende plaatsen waar ik spullen pleeg op te bergen te zoeken naar de papieren die ik bij de koop meegekregen heb.
\nIk vind een oude versleten map waar \u201callerlei bewaren\u201d op staat en inderdaad: daar zijn de papieren.
\nDie paar jaar blijken er overigens acht te zijn maar dat vind ik even goed nog geen reden om kapot te gaan.
\nIk blader nog wat verder in die map en ga zo terug in de tijd, tot wel 25 jaar geleden.
\nAllerlei paperassen zijn inderdaad bewaard en ik vraag me af waarom, want van de meeste zaken weet ik niet eens het bestaan meer.
\nPlotseling valt mijn blik op een door mij geschreven tekst met daarboven als kopje \u201cdroom in de nacht van 15 op 16 februari tussen 6.15 en 6.45 uur\u201d.
\nEr staat geen jaartal bij maar het moet niet zo lang na de onverwachte dood van mijn vader geweest zijn.
\nDe klap van zijn dood kwam hard aan maar voor mijn moeder was het een mokerslag die de rest van haar leven nadreunde.
\nEen van de dingen die ze vreselijk vond, was dat ze geen afscheid van hem had kunnen nemen en dat ze dat nooit meer zou kunnen herstellen.
\nDe mogelijkheid van een leven na de dood hield ze open maar ze geloofde er niet echt in.
\nDe liefde van haar leven was er niet meer.
\nSoms droomde ze over hem maar steevast konden ze elkaar in zo\u2019n droom niet bereiken.
\nWat wij -de kinderen-\u00a0 ook probeerden, we konden haar niet troosten.
\nIk herinner me dat ik na de droom van 15 op 16 februari ogenblikkelijk daarna, gezeten op de rand van mijn bed, zoveel mogelijk flarden opgeschreven heb.
\nDe droom was heel indringend geweest dus dat lukte wonderwel.
\n\u2019s Avonds, na mijn werk, \u00a0heb ik op basis van die aantekeningen een verslag gemaakt om dat aan mijn moeder te laten lezen en misschien daarna ook nog wel eens aan een dromenuitlegger of zo.
\nMijn moeder toonde wel interesse maar vond geen troost en dat plan van die dromenuitlegger heb ik maar laten varen.
\nMijn gedachten dwalen af in de tijd.
\nIk steek een pijp op en begin alle paperassen nog eens op mijn gemak door te nemen tot ik tenslotte weer bij die droom uit kom.
\nAandachtig lees ik een paar maal mijn verslag.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
droom, in de nacht van 15 op 16 februari \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0tussen 6.15 en 6.45 uur<\/p>\n
Ik kwam van de trap af van mijn eigen huis, waar ik een gesprek had met in ieder geval \u00e9\u00e9n vroegere collega van mijn vader, die tevens mijn leraar Engels is geweest.
\nBij dit gesprek kwamen enige cartoonachtige tekeningen ter sprake die hij van collega\u2019s gemaakt zou hebben. (mijn vader)
\nEenmaal beneden aan de trap gekomen, bleek ik in mijn ouderlijk huis te zijn aanbeland, en om precies te zijn in de keuken waar mijn vader\u00a0 bij het fornuis in een pannetje pap stond te roeren.
\nIk besefte op dat moment dat hij dood was en dat ik droomde, maar het leek me een mooie gelegenheid om hem te vragen hoe het ging.
\nDan zou ik dat na mijn droom aan mijn moeder kunnen vertellen.
\nIk wilde deze kans niet laten glippen en dacht steeds maar: \u201cConcentreren! Concentreren! Ik moet me concentreren! Ik moet dit beeld vasthouden!\u201d
\nIk stond vlak voor het gezicht van mijn vader dat heel duidelijk en helder was.
\nEen blij gevoel maakte zich van mij meester want ik wist dat ik nu dingen te weten zou komen die ik aan mijn moeder zou kunnen doorgeven.
\nWe begroetten elkaar en mijn vader ging door met roeren.
\nIk vroeg hoe het ging.
\nHet ging goed.
\nIk zei:\u201dJe kijkt anders niet vrolijk.\u201d
\nJa, hij had het druk.
\nIk vroeg:\u201dWaarmee dan?\u201d
\nHij had het druk met denken aan \u201cmoeilijke dingen\u201d.
\nWas er nog wel tijd om te tekenen?
\n(Mijn vader was kunstenaar en tekenleraar geweest)
\nJa, daar was nog wel tijd voor.
\nIn de huiskamer waren ondertussen een paar Deense Dogachtige honden aan het stoeien, die ik er toen maar even uitgezet heb want die hoorden er niet.
\nNa dit voorval herinner ik me een gedeelte van mijn droom niet meer.
\nWel weet ik dat er een ontspannen gesprekje volgde en dat we zelfs even gelachen hebben.
\nOp een gegeven ogenblik kwam mijn moeder de trap af.
\nIk dacht weer: “Concentreren! Concentreren! Ik moet me concentreren!\u201d
\nWant ik wilde weten of ze elkaar zouden tegenkomen; dan zou ik dat aan mijn moeder kunnen vertellen.
\nMijn moeder was bijna beneden terwijl mijn vader naar de trap ging.
\nZe omhelsden elkaar alsof dat de gewoonste zaak van de wereld was.
\nIn mijn droom kwam ik tot de conclusie dat dit inderdaad heel gewoon was: mijn moeder kwam \u201cgewoon iets later\u201d.
\nHet volgende ogenblik werd ik, net v\u00f3\u00f3r de wekker zou aflopen, wakker.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Het wordt tijd om die reparateur maar eens te bellen.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Een wasmachine die maar een \u00e1 twee keer in de week een wasje hoeft te draaien, hoort er niet na een paar jaar al de brui aan te geven. En dat is w\u00e9l wat er aan de hand is. Behalve wat vage geluiden die aan een waterpomp zonder water doen denken, gebeurt er verder niets. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"class_list":["post-1024","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-stampot"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p7ZNnz-gw","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1024","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1024"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1024\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1027,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1024\/revisions\/1027"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1024"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1024"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jeroenstamgast.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1024"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}