Peinzend kijk ik naar een zwart-wit foto
Ingelijst aan de muur
Het beeld is wat wazig
Maar de stemming is puur
Een vader rent weg
Met over zijn schouder een kind
Ik ben dat jochie
Dat geniet van die sprint
Ik keek toen in de camera
En zo zien wij nu elkaar aan

Hoe zou het zijn
Als we eens naar elkaars tijd konden gaan
Ik zou nu dan van toen genieten
Tijdens dit zalig moment
Onbevangen als iemand
Die het vervolg van zijn leven niet kent
Als ik van toen naar nu zou gaan
Zou ik denken wat een pech
Mijn vader is dood, mijn moeder halfgek
En ik ben aardig op weg.

november 1995

Reacties mogelijk in het gastenboek.