Wijlen pater Jan den Ouden, collega en vriend van mijn vader, kwam regelmatig bij de familie Stam over de vloer en in die zin zou je dus van een ‘stamgast’ kunnen spreken.
Toen mijn vader overleden was hebben we hem gevraagd een woordje bij de crematie te doen.
Tijdens dit woordje (en hij bezat de gave van het woord!) las hij een gedicht voor dat hij ter nagedachtenis aan mijn vader geschreven had.
Dit gedicht is later opgenomen in zijn bundel ‘…worden woorden verhalen’.
Door het nu op mijn website te zetten herenig ik als het ware twee vrienden want, zoals pater Jan den Ouden op de crematie sprak: “Ook vriendschap moet gekoesterd worden tot over de dood.”

Jos Stam

het hart hebben
om waan en werkelijkheid te scheiden
een nieuwe droom te modelleren
gewoon met je vingers
voorzichtig tastend langs de contouren
van een kleine nabije wereld.

klank en kleur en vorm ter hand nemen
oversteken uit deze oorden
naar nieuwe ergens anders
nooit eerder gezien

jezelf prijsgeven
langs de grens van de clownerie
wijze kermisklant
wijsgerige nar
kind uit een vioolkist

een levenlang dansend
op een strakgespannen koord

uiteindelijk gevallen
heel wit toen
alle kleuren losgelaten
erfenis van een heel rijk man

in de stilte van zijn afwezigheid
penseel en fluit geborgen
wordt overal nog het verhaal gefluisterd
van een wijs en goed mens
langs de muren van ons bestaan
rechtsonder zijn naam
die velen twee keer leven deed
en kinderen voor altijd bewaarde
ik heb zoveel redenen om te vermoeden

dat hij leeft
en peinzend toekijkt
om een hoek van de eeuwigheid
nu alles ontward is
aan het scheppen voorbij

 

Reacties mogelijk in het gastenboek.