Af en toe een praatje met mijn vader
Was genoeg
Zonder veel te zeggen
Genoten wij elkaars aanwezigheid
Diepe gesprekken
Voerde ik met vrienden in de kroeg
Daar raakte ik mijn onrust
En mijn onschuld kwijt

We deelden lief en leed
In verlangen dat dat nooit voorbij zou gaan
Moeizaam genoten wij
Van alles wat ons jeugdig leven bood
Tegenwoordig ben ik zeer volwassen
Met mijn jeugd is het reeds lang gedaan
Mijn oude vrienden zeggen mij niet veel
Behalve één en die is dood.

november 1992

Reacties mogelijk in het gastenboek.