Ik wandel over het Tolpad, het gecombineerde fiets/voetpad dat door de weilanden loopt en de buitenwijken van Heemskerk en Uitgeest met elkaar verbindt.
Het is winderig weer maar ik geniet van de relatieve rust in dit overgeschoten stuk agrarisch gebied.
Achter mij hoor ik een man en een meisje naderen die zachtjes met elkaar praten.
Als ze me passeren en het gesprek even stil valt, zie ik een vlotte jongeman op een mountainbike en een schattig meisje van een jaar of zeven op een stepje.
Een paar meter verder pakken ze de draad van het gesprek weer op, tot ze halverwege de weg bij het veerooster komen, waar ze halt houden.
De man stapt af en geeft het meisje een zoen op haar voorhoofd.
Het meisje vraagt iets maar de man schudt zijn hoofd.
Ze zijn inmiddels binnen gehoorsafstand zodat ik kan verstaan wat er gezegd wordt.
“Je moet nu echt terug naar mama gaan. Dag lieverd.”
Hij geeft haar nogmaals een zoen op haar voorhoofd, slingert een been over de fiets en spurt weg.
Het meisje kijkt hem peinzend na en ziet hoe de man zich, zonder om te kijken, snel van haar verwijdert.
Zijn lange jas wappert in de wind.
Terwijl ik haar voorbij wandel, zwaait ze toch nog even naar hem.
Even later zie ik hoe ook het meisje op haar stepje in de verte verdwijnt.
Haar lange haar wappert in de wind.

 

Reacties mogelijk in het gastenboek.